Anakütle ve örneklem varyansının paydaları farklıdır. Formülü hatırlarken uygun ortalamayı ve paydayı birlikte kullan.
Nerede işe yarar?
Doğru paydayı ve sapmaların karelerini hatırlama.
Başlamadan önce
Neyin alıştırmasını yapacağını görmek için örnekleri dene. İstenen cevap biçimini ve belirtilen koşulları kontrol et.
Açıklamalar
Ortalamadan uzaklıkların karelerinin ortalamasını al
Ana kütlenin tamamı 2 ve 4 değerlerinden oluşuyor. Ortalaması μ = 3.
σ² = ((2 − 3)² + (4 − 3)²)/2 = 1.
Ana kütledeki N > 0 değer için σ² = Σ(xᵢ − μ)²/N kullan. Ana kütle ortalamasını çıkar, her farkın karesini al, topla ve N'ye böl. Kare almak, pozitif ve negatif farkların birbirini götürmesini önler.
Alışılmış örneklem varyansı için, n ≥ 2 olmak üzere s² = Σ(xᵢ − x̄)²/(n − 1) kullan. Sapmaların toplamı 0 olduğundan n − 1 tanesi bilindiğinde sonuncusu da belirlenir. Aynı sonlu varyanslı ana kütleden gelen bağımsız gözlemlerde n − 1'e bölmek yanlılığı düzeltir.
Birkaç örnek dene
Gerçek alıştırma. Gerçek ilerleme.
2 örnekten 1.
Anakütle varyansının tanımını tamamla
N pozitif bir tam sayıdır, mu anakütle ortalamasıdır ve x_1'den x_N'ye kadar olan değerler sonlu anakütle değerleridir.