Voor populatievariantie en steekproefvariantie gebruik je verschillende noemers. Onthoud bij elke formule welk gemiddelde en welke noemer erbij horen.
Waar dit bij helpt
De juiste noemer en de gekwadrateerde afwijkingen onthouden.
Voordat je begint
Probeer de voorbeelden om te zien wat je gaat oefenen. Let op de gevraagde antwoordvorm en eventuele voorwaarden.
Uitleg
De gekwadrateerde afstanden tot het gemiddelde middelen
Een volledige populatie bevat 2 en 4. Het gemiddelde is μ = 3.
σ² = ((2 − 3)² + (4 − 3)²)/2 = 1.
Gebruik σ² = Σ(xᵢ − μ)²/N, met N > 0 populatiewaarden. Trek het populatiegemiddelde af, kwadrateer elk verschil, tel op en deel door N. Kwadrateren voorkomt dat positieve en negatieve verschillen elkaar opheffen.
Eén minder dan het steekproefaantal gebruiken
Een steekproef bevat 2, 4 en 6. Het gemiddelde is x̄ = 4.
s² = ((2 − 4)² + (4 − 4)² + (6 − 4)²)/(3 − 1) = 4.
Gebruik voor de gebruikelijke steekproefvariantie s² = Σ(xᵢ − x̄)²/(n − 1), met n ≥ 2. De afwijkingen tellen op tot 0. Zodra n − 1 ervan bekend zijn, ligt de laatste dus vast. Delen door n − 1 corrigeert de vertekening bij onafhankelijke waarnemingen uit dezelfde populatie met eindige variantie.
Probeer een paar voorbeelden
Echt oefenen. Echte vooruitgang.
Voorbeeld 1 van 2
Vul de definitie van de populatievariantie aan
N is een positief geheel getal, mu is het populatiegemiddelde en x_1 tot en met x_N zijn eindige populatiewaarden.
Kies de exacte uitdrukking.
Amerikaanse leerjaren en cursussen met dit onderwerp