Granica opisuje zachowanie funkcji w pobliżu punktu i nie musi być równa jej wartości w tym punkcie. Podstawowe twierdzenie rachunku całkowego łączy całkowanie z różniczkowaniem, gdy spełnione są jego założenia.
Do czego to się przydaje
Powiązania między pochodnymi, całkami i granicami.
Zanim zaczniesz
Wypróbuj przykłady, by zobaczyć, co będziesz ćwiczyć. Sprawdź wymaganą postać odpowiedzi i podane warunki.
Niech A(x) = ∫ od 2 do x z 3t² dt = x³ − 8. Wtedy A′(x) = 3x².
Dla ciągłej funkcji f i stałej dolnej granicy a:
d/dx(∫ od a do x z f(t) dt) = f(x).
Podstaw zmienną górną granicę do funkcji podcałkowej. Na końcu przedziału użyj odpowiedniej pochodnej jednostronnej.
Niech kąt dąży do zera
Gdy x → 0, mamy sin(4x)/(4x) → 1. Podstawienie u = 4x daje standardową granicę sin u / u → 1.
Użyj radianów. Przy u = 0 ułamek ma postać 0/0 i jest nieokreślony, ale jego wartości z obu stron zbliżają się do 1. Granica opisuje to zbliżanie, a nie wynik podstawienia zera.
Przekształć małą różnicę z cosinusem
W pobliżu x = 0, przy x ≠ 0:
(1 − cos x)/x = (sin x / x) × (sin x / (1 + cos x)).
Pierwszy czynnik dąży do 1, a drugi do 0, więc granica wynosi 0. Pomnóż początkowy ułamek przez (1 + cos x)/(1 + cos x), aby uzyskać tę postać. Użyj radianów i nie podstawiaj zera do początkowego ułamka.
Spróbuj rozwiązać kilka przykładowych zadań
Prawdziwe ćwiczenia. Rzeczywiste postępy.
Przykład 1 z 4
Uzupełnij wzór na pochodną wynikający z podstawowego twierdzenia rachunku całkowego
f jest ciągła na tym przedziale, a a jest stałą. Na końcu przedziału użyj pochodnej jednostronnej.